Cақалын сипаланды. ~ Маңырақтың болысы алпыстың ішін еркін аралап кеткен Мәмбет мырза сәндеп қойған шоқшасақалын сауып отырып: – Әй, інім, сабыр! – деген. – «Сабыр түбі – сары алтын»… К.Сег. ~ Сапырып берген сары қымызды дем алмастан тастап жіберген Зүкең бес тал сақалын сауып тастап Отағасына бажырая қарады. Қ.Ысқ. ~ Жұрт жағасын ұстаған. Ақсақалдар амалсыз сақалын сауып: – Бұл келіннің бетіне енді қайтып бірің тіктеп қарамаңдар, – деп кесім айтқан. Сонан бері жалғыз ұлын жетелеп жеткізіп еді. К.Жүн.