Біреудің мазағына душар болды, қорланды. ~ Ақырында: "Өз ындының солай болса, оныңа мен де бөтен сөз айта алмаймын. Жалғыз-ақ дос бар еді, дұспан бар еді, құрбы-құрдас бар еді. Екеуміздің осы жүргенімізді де көре алмайтын кісілер бар еді… Тек солардың табасына қаламыз ба, бірде болмаса бірде бетіңе салық қып, сүйегіңе таңба бола ма деп, артын ойлағанымыз болмаса…" — деген сөзге әкеп тіреді. Ж.Айм. ~ Қадиша. Құрбыжан, сөзің алтын, тілің майда, Қазақта жылаған қыз азғантай ма? Қалдырып дос-дұшпанның табасына, Жылатып ата-анамды барам қайда?.. Б.Майл. ~ Осы оқиғадан кейін ұзамай ұзатылып, Нағима бұл елге ауыр кінәні арқалап келген болды. Абысын-ажынның табасына қалды. Жұрт күлкісіне ермек болды. Басынан таяқ кетпеді. Б.Майл. ~ Қимылыма тамсана, қызықтай қараса да мына қазақтыкі не деп бәсекелес кейбіреулер күндейтін болды. Олардан озуың керек, сен озасың деп ұстазым қайрай береді. Осылардың табасына қалып, қазағымның намысын жоймасам екен деп мен де жан аямай өршелене түстім-ау. Ш.Рах.