Дүркірете шапты. ~ Ойлау жерден орғытып, сайлау жерден сырғытып дегендей, үйге қарай құйын-перен зымырадым- ай кеп. К.Сег. ~ Осы адамдарға не керек екенін түсінбей, біз қалдық артында аңырып. Құйын-перен зымыраған күйі көзден ғайын болды бір демде. С.Үс. ~ «Ей, Балтабай, -дедім, – сексен сегіз əкеңнің аузын…» – деп сарт дегіздім де, атымның басын шапшаң бұрып, құйын-перен шапқылап, мінеки, тұп-тура сізге келдім… ~ Қан тамырлары алас ұрып ұмытылыңқырап қалған әдемі әуенмен құйын-перен шалқылағандай… О.Бөк.