Әбден шаршап, қажыған адамның сипаты ретінде. ~ Сені жоқтап алушы ем күрсініп дем. Қызықтырмай ешнәрсе, қалғандай-ды сенің салған кайғыңнан құр сілікпем. Ф.Оң. ~ Кейде жаның қажыған, құр сілікпе, Күн кешесің күлкісіз, күрсініп тек, Сарғайтады сан сұрақ санаңызды, Оңай емес екен ғой тіршілік те. Р.Оңғ.