Қатты қорқып не таң қалып, түсі бұзылды; өңі құп-қу болды. ~ Жұрт аң-таң. Бір кезде болыстар қайтып келді. Жұрт қоршалап келіп қалды. Болыстарда өң жоқ. Бір жетіден қалмай іспіске (списка) тапсырамыз, патша бұйрығына көнеміз деп қол қойып, мөр басып шыққан, оны халықтан қаймығып айта алмайды. А.Байт. ~ Зейнеп байының етігін аяғынан суырып алды да, анандай жерге қойды. Содан кейін ғана ананың қап-қара боп түтігіп кеткен түріне қарап: — Өзінде өң жоқ қой. Не болды, айтсаңшы?—деді жаны ашығандай пішін көрсетіп: Қоңырқұлжа қабатын төбеттей арс ете қалды. І.Ес.