Әлдебір ұмытылып қалған нәрсе қайта есіне түсті. ~ Мұхтардың алқымына жас тығылды. Ықылық ата жаздап барып əрең тоқтады. Онда да Абай: «Шырағым, жылама! ». Ойына тағы сап ете түсті. Тыйыла қалды. Əлгі сұрақтар бұлың– бұлың етіп бұның жадына қайта оралды. Жылауық сезім жоғалды. З.Қаб. ~ Ол екеуі бүгін нағып жадына оралды? Бұрын Тұяқты көргенде бір елеңдеп қалатын. Бүгінгілері не? Бірдеңеден сақтандырғаны ма, жоқ әншейін желеп–жебеп жатқандары ма? Ә.Кек.
