Қиындықтан, қайғы-қасыреттен арылмады. ~ Қарынбай ержетіп, балалы-шағалы болғанда, баяғы әулие «бұ бейшара жоқшылықтан көзі ашылмай, өмірі өксіп қор болып жүрген шығар» деп мүсіркеп, түсінде оған аян береді. Т.Сәу. ~ Көз жасы, обалы мойындарыңа! Лайым көздерің ашылмасын! Мейлің итке, мейлің құсқа бер… Ай, бағы ашылмаған, қарағым-ай!.. Надандық-ай-й!..- деп еніреп барып, бүк түсіп жатып алды. С.Тор.