Түбіне жетті. ~ А-ай, бәйбіше-ай, қаріп-қасердің көзін ойғаның осы да Баламның адам атын алып, ит атын қойғаның да сол екен ғой!..— деп, шал түңіліп, қозғала берді. М.Әу. ~ Ит дүние, талайлардың көзін ойдың, Мен саған сонан соң-ақ әбден тойдым! Жаннатқа ақымақты кіргізе алмай, Апарып жер ортаға дел-сал қойдың. М.Ж.Көп.