Зорықты, қара тер болды. * Қартқожа жүк артқан көк есектей болды. Беті — қаланың ортасы. Қайда барарын өзі де білмейді. Ж.Айм. * Байлары малмаң-¬малмаң мал баққанда, Батырлар балпаң-балпаң ел шапқанда, Ішкені — мас, жегені — тоқ, бәрі де мәз, Кедейлер көк есектей зыр қаққанда… М.Жұм.