ТҰРАҚТЫ ТІРКЕСТЕР

~ Халықтың көңіл шырайы да солғын еді. Атқа мінерлер топ жиынды оңашада ашып, күзет қоятын болған. Ел ішін кернеп жүретін қау көрік сөздер, ұркеппе желіктер де басылған. Т.Рыск

Еппен, қулықпен өз дегеніне қол жеткізді, жоқтан бар жасады. ~ Уай, сол керің ғой! Онда, би, өзің де айтқаныңның шындығына көзімізді жеткізіп жаныңды бер. Әйтпесе, мынауың… — деп Орақбай Жандәулетке қолын сермеді. — Әйтпесе, мынауың ұртын алып мұртына жалғаған неме екен! Итім иланар ма бұған. Тірескен соң сіресіп бағайын. Куәң кім? Бар ма соның? — деп қадала сұрады. С.См. ~ Не десе де, мұртын алып, ұртына жалғап жатқан полиция не деген қас шебер еді?! Қ.Мұқт.

Плагиат; біреуден көшіріп алған дүние, "жиендік". * Басқарманың» бұрынғы жауабы жоқ, жіберген сөздерім ап-анық, меруерттей басылып шығады. Өзімдікі емес, ұрланды сөз екені есімнен шығып кетеді. Жаным бір кіріп, бір шығып әлденеше оқимын. Әрбір сөз, әрбір қаріп, маған қарап, жымыңдап күлгендей, жылы шырай бергендей болады. Ж.Айм. //ЖИЕНДІК ЖАСАДЫ

«Оңбаған! »—Зыр қағып жүрген Бақберген жер қатынастарынан келетін өкілдерді де сыртынан сыпыртыпбір боқтайды. Ұртын толтырып және боқтайды. Қ.Жиен. Кісіні қорлау қалай екен, «келімді- кетімді кісілерден ұялсаңшы» деп ұртын толтырып, көзін алартып бірікетеді. Екіншісі де соны қайталайды. Қ.Жиен. Тым-тырыс. Әрекідік әржер-әржерден тұншығып естілетін жартыкеш әуендер. Тірі адам суырылып алғашықпаған соң, тамада айызын қандырып ұртын толтырып бір боқтайды. Қ.Жиен.

Қылмысы көпке аян болды, әшкереленді. * Мұның бәрін әрине байқатпай істеуге тырысады, әйткенмен мүлдем сезілмей кететін қылмыс болмайды ғой, Қасымбектің де ұрлығы ашылды. Ж.Нәжім.

Ызаға булықты.~ Қарт орманшының ұртына қан толып қалыпты. Алдияр аттан секіріп түсіп, қарт орманшының қолын шешті. Ызаға булыққан қарт орманшы есеңгіреп жатқан месқарынның бірінің үстіне кеудесімен қарақұстай төне кетті. АҚ "Сексеуіл".

~ Күрескенді жығып, көкпар тартса, тақымынан көк серке сөгілмей шықпайтын. Талай ұрма төс, содырсотананың десін қайтарып, жалынын басып жүрген кезі еді. Т.Рыс.

Аскан ептілікпен қимылдады. * Адуын жігіттер ат үстінде ұршықтай айланып, гүрс-гүрс ұрысып, ыңқ-ыңқ тыныс алысады. Екі жақтан бірді-екілі жігіт аттарынан аударылып түсіп қалған. Бірінің басы жарылып, бірінің қолы сынғандар әр жерде қарауыта томпаяды. К.Сегізб. ~ Әй, істер-ау; пәленің қайсысы болса да қажылардан шығар-ау. Неткен қатал ит еді өзі. Азар болса, жас әйелдің аяғын ауыса басқан бір кезінің үстінен түскен шығар. І.Жан.

*– Ұр! – деді Шоқан тайсалмай. – Ұрмағанға қара жер! – деді Шыңғыс. – Қайда барсаң сыймайтын болдың ғой сен!.. Аяқ басқан жерің – бүліншілік!.. С.Мұқ.

Алдап-сулап, айтқанына көндірді. Жігіт біткенді көзінің құйрығымен ұршықтай айналдырып қойған Лененің өнеріне қатындар сүйсінеді, қаттыұнатады, еркектер мұның арты қан болмай тарамас деп ішінен түршігеді. Ж.Айм. — Өй, қойшы. Мен онымен сөйлесті ғой дейсің бе? Тері — терсек жинап, ауылға келіп-кетіп жүретін. Әйімхандейтін жақын жеңгем бар еді. Шығаннан шыққан жылпос. Қайдан тапқанын, сопы тауып алыпты. Сол Әйімхан күндіз — түні басымды ұршықтай айналдырып, қалай тиіп қалғанымды өзім де білмеймін. Б.Соқп. ~ Осы мезгілде, баяғы атажұрттан көшкен босқын елдің жолында өлі ананың емшегін кергілеп еміп жатқан Жолдыбай жиырманың үстіндегі атпал азамат болған. Сол тентек бұл күндері ауыл жігіттерін ұршықтай үйіріп, иірімінен шығармайтын. Т.Рыс.