Ойланбай айтыла салған сөзге мән берудің не керегі бар д.м. ~ Мәкесі, ауыз не демейді, ит не жемейді. Ұрсаң – аузым міне, мінсең — желкем міне! Көк есекке көп өсектің керегі не, көп есептің керегі не. Анда-санда бір ақырғанын кешпесең, мықтылығың неге сеп. С.См.