Қатты мұңайды, егіліп, жыларман болды. ~ Бәйбішенің сөгуі, бәйбішенің берген азары аздай- ақ екі күннің бірінде Кәрібай да ұратынды шығарды. Өмірінде естімеген сөзін естігенде сай- сүйегі босап, іші өртеніп күйіп кете жаздайды. Өткен күн көзден бір- бір ұшып, күрсінгенде жүрегі қақ айрылғандай болады… Б.Май. ~ Барлық бата оқыршыға сондай бір-бір күтуші тап келгендей, мол жеткендей болды. Жылаған Байдалы, Байсалдарды көргенде, Абайдың сай сүйегі босап кетті. Аттан түсе бере, шын аяныш жас төгіп, еңіреп жіберді. М.Әу.