Алла Тағаланың пендесіне юұйыртқан тағдыры. ~ Өңшең шірік, пасықтар! Ажалына асықтар, Көрді көрмей қазулы!.. Олар – менің азығым, Бұл – Құдайдың жазуы, Өзгертпек пе жазуды?! М.Жұм. ~ Қартайған адам қызының киінгеніне мәз боп, қой соңында ертелі-кеш жүре беруді құдайдың жазуы деп ұққаны беп-белгілі. Бірақ, бұл шын ба? Қаңқу сөз бе, анығын ешкім білмейді. З.Шаш. ~ Осы арада Таңжарық, әдейі әкесі де естісін деп, Ақтотыны іздеп келген бұйымтайын айтты. Құланның қасуына, мылтықтың басуы дәл түсті. Қарттың көңілі тани қойды. – Балам, – деді Ақтотыға. – Құдайдың жазуы шығар. Сенің тағдырыңа кенже қалып, өкініп жүргенмін. Т.Рыск.