ТҰРАҚТЫ ТІРКЕСТЕР

~ Қанға тойған ит сияқты, түсі суық бір ит еді… Осы жыланша ысқырады! Құдды шаяндай, шикіл сары, тік мұрт… С.Сей. ~ Көнбейтінін көрген Шыңғыс «тағы қашып кетер» деген оймен, Шепенің үйіне қаматты да, оның зор, семіз денелі жалпақ бет, долы мінезді шикіл сары қатыны, — Шоңайнаның қолына берді. С.Мұқ. ~ Шикіл сары аттың үстінен еңкейіп, сірә, мені ұрмақ болып, қолын соза беріп еді, ыршып түсіп ұстатпадым. Ш.Мұр. ~ Өмірбек істің мәнін енді аңғарғандай. Әне бір төрде отырған бадыраң көз, шикіл сары есепші мұнымен кездескен сайын әлде бірдеңені айтып, жоқ нәрсеге таласа кетіп жүретін. С.Шайм. ~ Осы бір талдырмаш денелі, ат жақты, кішкене бетті, шикіл сары жас жігіт — пысық та, жұмсаған іске тындырымды да көрінген. Т.Ахт.

~ Оның көңіліне — мен қажының қатыны екенім, жат жерге түскен жаңа келіншек екенім, менің күндесім көп екен, дұшпаным мол екен деген қауіп келмейді. Қайта біреу-міреу мұны тоқыратамын деп ондай ниетпен сөз қозғаса — Нәзипаның шиқаны жұлынады… І.Жанс.

~ Стасиктің денсаулығы деп бірнеше рет тост көтерді, сөйтіп отырып, ақыры нілдей бұзылсын. Сөз арасында Мәкіш Қаракентке облыстық театрдың келіп жатқанын айтқан, сол сол екен Кәкіштің "шиқанының басы жұлынып кетсін". Ә.Ысқ.

* – Үзеңгі бауыңды сегіз қабаттан тағып, заманыңның болып тұрған шағында, ие, шиден оқ, шырпыдан жақ жасап ілдалдамен ғұмыр кешкен мен бейбақты менсіндің бе-ей… Енді міне… О.Бөк.

~ Өкпе ауруына шалдыққан ұлы ақынға шипа бола ма деп Әбдікерім оны Шыңғыстайға алып келіп, боз биенің сүтіне шомылдырып, қара биенің тосабымен емдеген екен. Қ.Ысқ. ~ Бұндай ғажайып суды, Тұщыбұлақ суындай ғажайып суды еш жерде, ешқашан ішпеген екен. Су жанына дауа, тәніне шипа болып тарап жатыр бойына. Қызының жез қоңыраудай шіңгірлеген үні шақты. С.Ел. ~ Нәсіп иіліп барып, алақанын аурудың маңдайына басты. Құтты қол тисе, шипа болар ма екен дегені. Тәліп басын әрі тартты. М.Кәр.

* Ертеңіне күн шайдай ашық болды. Ә.Шәр.

Тез арада; көп ұзамай. * Әкеңнің ашуы шапшаң. Біреудің сөзіне шарт етіп, кейіп қалатын. Бірақ, бес минут өтпей-ақ әлгі адаммен қайта татуласып, күліп-ойнап отыратын. «Жақсыда кек жоқ», «Жақсының ашуы шәйі орамал кепкенше» деген сол шығар. Ү.Жәлеке. * Айналайын десең өзіңнен пәруана болар аңқылдаған, ақ көкірек, жаны жадыра, дық-кек сақтамайтын, жібек орамал кепкенше көңіліндегі мәлөлдік тегіс ада болар адамдар еді. Б.Қыдырб.

Күмән жоқ. ~ Бүкіл Омбы ішіндегі ақшаның көзін табатын әйгілі саудагерден айырылған соң, Қарасайдың шаруашылығынан да мән кететініне шәк жоқ. С.Жүн. ~ Ол ешуақытта қатты соқпайды. Сыздықтатып жайымен ғана желпіп тұрғаны. Шипалығында шәк жоқ. Қыста аязды да жұмсартып жібереді. К.Қаз.

Күмәні болмады; кәміл сенді. ~ Құмыраның алқым тұсындағы қашап салған суретке тоқтап, бұл заттың көне сақтар дүниесі екеніне шәк келтірмеді. І.Ес. ~ Құдайдың құдіретіне шәк келтірмесек те, біз — адамдар әлдеқашан бетімізді ашып алғанбыз. И.Сап.

1. Жақтырмады, көңіліне тиді. ~ Балташқа бұл сөзі ұнамады: — Сен партияға не мақсұтпен кірдің? — деп сұрады. Бұл сұрау Мұқашқа шәлкем-шалыс келді: Мені тергеуші сен бе едің, — дегендей… Ж.Айм. 2. Ойлары жанаспады, кереғар болды, қарсы шықты. ~ Болайын деп тұрған бала. Әттегене, сабағы нашарлау екен, мұғалімдерімен шәлкем-шалыс келіп, келіспей қалад дей ме… М.Қаб. ~ Екеуінің сөзі содан соң-ақ шәлкем-шалыс келді. Айдала, екіленген оларға басалқы айтар жан жоқ. З.Шүк.