ТҰРАҚТЫ ТІРКЕСТЕР

~ Шешесі ожырая қарады: — Омай, шіркін, шаңырақтағы еттің сасығы-ай, тарғыл мысық? Өзің екі аяғыңды тең басып жетісіп тұрсың ба? Оның аяғы қисық болғанымен, жүрісі түзу!.. Т.Сәу.

* Осы кезде Тана қойныма келіп кіргеннен бері тулай бастаған жүрегім шапқа түрткен тайдай мөңкіп, шапшып, кеудемді тынымсыз тепкілей жөнелді. Ә.Нұрш.

~ –Жауыздық дейсің бе, жауыздық көрген жалғыз менмін дейсің бе? Ортаға шаңырақтай мүйізін шайқап тастап, ақ бурыл шаған бұғы шыға келді. Д.Қуат.

Есіне түсті, көз алдынан өткендей болды. * Әлгі сөзді естігеннен Ақбілек жасын тыйып, көзі мөлдіреп, қиялға түскендей, алдында тұрған жез шәугімге қарап бедірейе қалды. Қарашаттағы құйын соққандай астан-кестен күндер заматта көз алдынан шапқан аттай бұлдырап өтті. Ж.Айм.

* Қара қазанды қақ бөліп, шаңырақты ортасына түсіру — оңай. Оны әумесер де істейді. М.Сүн.

* Екі балуан ұстасар алдыңда біріне-бірі қыр көрсете ойқастап келіп, шаппа-шап ұстаса кетті. С.Бег. * Қараңғы бейіттің ішінде екеуміз шаппа-шап келіп қапсыра құшақтасып, таласқан екі аюдай үн-түн жоқ сіресіп, қатып қалдық. М.Әу. * — Таста қаруыңды! — деп секіріп, ұмтылып кеп мылтығынан да ұстады, тізеден де теуіп жіберді… Ескі дұшпаны, сырқынды бандымен шаппа-шап алыса түсті. М.Әу. * Тайдай арлан бөрімен шаппа-шап ұстасып өлердей жағаласқаны, тапжылтпай ұстап өлтірткені — бәрі де бұл өңірде, бұл заманда болмаған балғын азамат қасиеті боп тарады. М.Әу.

~ Ал шымылдық ішінде, Тұлымшағын төгілтіп, Ару сүйдім, өкінбен. Бүгін, соңды өкінбен, Өкінбестей болғанмын, Ер Мамайдың алдында, Шаһид кештім, өкінбен! Доспамбет ж.

~ Есім атының шап айылын тартып боп, торсығын алып үлкен үйге кірді. М.Әу. ~ Құлтай тор дөненнен баяу сүйретіліп түсіп, суға шыдамсыздана ұмтылған аттың ауыздығын алды. Шап айылын босатып, қайта тартты. С.Ас.

Бас салып, ұстап алды. * Бір күні Айсапаның қасына енді жете берген Жаппарды «кіші апасы» аңдып барып шап беріп ұстап алыпты да, құлашын кере-кере бірнеше лақтырып, үйіне жеткізіпті. Қ.Шабд.

~ Бәйбіше жанымды сығып бара жатқан соң, мені ашу кернеп кетті. Аузыма не түскенін білмеймін: — Сіз «төре» боласыз ба, — деймін. — Онда нең бар, — деп бай мен бәйбіше шап ете қалды. Б.Май. ~ Әй, Жұмабай! — деп Құрекең_ тағы да шап ете қалды. — Бү қай қылғаның ей, сенің! Бір күн жұмысқа кешікті деп_ қара тізімге қосқың келе ме? Қ.Ысқ. ~ Тағы да Қанат. Ол өзінің қимас досы Жұматайға қош айтып, көзіне жас алмастан тұйық қалған болатын. Бірақ екінші сәтте оның соңғы вагонға жараса түскенін көрді жұрт. Отарба қозғалып кеткен кез еді. Вагонның аузындағы біреу оған шап ете түсіп: — Қайда барасың, жігітім? — деді. Ғ.Сл.